Aktorja shkodrane Shpresa Garuci

Shpresa Garuci (1952). Aktore. Lindi në 8 dhjetor. Në klasën e 8-të është  kthyer në Shkodër ku dhe filloj shkollën pedagogjike. Ka marrë pjesë jo vetëm me shkollën që atëher bënte shumë, por dhe  recitonte me klubin e rinisë, me shtëpinë e kulturës dhe në koncertet e teatrit, më pas  dhe spikere me ansamblin e shtëpisë së kulturës, dhe estrades, por dhe figurante ne teater.

Më pas shkoi në Tiranë dhe studioi në Insitutin e Lartë të Arteve, në degën dramës, ku kishte fatin të kishte edhe M.Luarasin udheheqësin  artistik të kursit, qe mjerisht u burgos mbas pleniumit  të katërt.

Mbroj diplomën me Olimbinë te “Karnavalet e Korçës”, Leni te “Zani partizani” drame per femijë ku u folën fjalët më të mira nga të gjithë profesorët. Në teatër e filloj me rol kryesor te vajza e kantjerit te K.Blushit e regjisorit  S.Fankos,  ku u fol dhe u shkrua në shtyp.

Ajo dominoj në skenë dhe premtoj për të ecur para, vazhdoj me vite rolet kryesore” Si kur flasin zemrat” të F.krajes te drama  “Lindje në shtrëngate”, e shkruar dhe vënë  në skenë  nga  S.Fanko, rolin kryesor të Besës, e vetmja dramë e shkruar nga Serafini, që mbas shfaqjes në tv u hoq  si moderne e me gabime politike, të kohës. Lulen te  lulet e sheges të  K.Jakovës,  Shotën  te Drenusha e Drenicës.

Për 100 vjetorin e lidhjes se Prizrenit te Baca i gjetajve të F.Krajës me regji të S.Fankos  që pati nje sukses të jashtëzakonshëm, me të cilën bënë turne ne Kosove, gjë e madhe për kohen në dramën “Tërmeti” të S. Drinit etj. Shpresa Garuci vazhdoi dhe me moderimin e koncerteve të shtëpisë së kulturës si spikere dhe të teatrit.

Te shtëpia e Bernarda Albes, luan rolin e Adelës, vajzën rebele që kërkonte lirinë. Ka luajtur dhe Inën në dramën  “Me dyer të mbyllura”  të Sartrit, një mrekulli, një kënaqesi e madhe,me dialoge të gjatë e të bukura me Bep Shirokën e Monda Markon.

Tre aktor gati 2 orë pa efekte vetëm lojë aktoriale, ku shtypi shkruajti me superlative, natyrisht dhe regjizori ishte francez. Ka marrë pjesë dhe në disa drama si: Nje drame shume e këndshme e Adi Brahushes me regji te Serafinit. Shpresa Garuci ështe dekouar me titullin “Naim Frashëri” në jubileun e teatrit janar 1990, më pas largohet për në Gjermani.

 

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button
WP2Social Auto Publish Powered By : XYZScripts.com